Wrzośce – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych, liczący około 800 gatunków.
Te niewielkie krzewy, lub krzewinki występują przede wszystkim w południowej Afryce, ale niewielka liczba gatunków także w Azji i Europie.
Tworzą poduchy drobnych ale bardzo licznych kwiatów, a różnorodność barw pozwala na stworzenie niezliczonych kombinacji kolorystycznych. Należy jednak dążyć do tego, aby kompozycje składały się z roślin o różnych odcieniach tej samej barwy, lub barwach harmonizujących ze sobą.
Zastosowanie
Ponieważ są one dosyć niskie, można je sadzić pod krzewami o podobnych wymaganiach glebowych np. pod różanecznikami. Jest to jednak tymczasowe rozwiązanie zanim różaneczniki nie zagęszczą się zbytnio i nie będą zbyt mocno zacieniały wrzośców.
Można je komponować z iglakami takimi jak jałowce płożące oraz kolumnowe, ale dobrym towarzystwem dla nich będzie również na przykład brzoza płacząca, o gałęziach sięgających prawie do ziemi, lub ostrokrzew kolczasty. Wszystkie te rośliny mają podobne wymagania glebowe.
Wrzośce najpiękniej prezentują się w dużych grupach i tak właśnie powinniśmy je sadzić, ale pojedynczo też prezentują się nieźle. Odmiany karłowe i niskie bardzo dobrze będą prezentowały się również na skalniakach.
Kwitną bardzo wczesną wiosną, ale ich bardzo drobne kwiaty zaczynają pojawiać się już jesienią. Początkowo mają kolor biały, ale stopniowo przebarwiają się i dopiero wiosną, gdy są w pełnym rozkwicie, nabierają intensywnego koloru.
Rośliny te bardzo dobrze znoszą cięcie, dlatego zaraz po przekwitnięciu (wiosną) należy je przycinać, wtedy rosną zwarte i piękne kępy.
Wrzośce preferują gleby kwaśne, dobrze rosną na glebach piaszczystych, słabych, nie znoszą stanowisk podmokłych. Wymagają stanowisk słonecznych, ale poradzą sobie również na stanowiskach zacienionych, jednak nawet lekkie, częściowe zacienienie powoduje, że zakwitną słabiej, rośliny stają się wyciągnięte i mniej zwarte.
Aby dobrze rosły i pięknie kwitły, podobnie jak inne wrzosowate, potrzebują nawożenia, nawozem do roślin wrzosowatych. Należy to robić wiosną, co najmniej dwa, trzy tygodnie po przycięciu, gdy pojawią się już młode odrosty, .







Dodaj komentarz