Aylostera oraz inne kaktusy łatwokwitnące.
Są to rośliny górskie, w naturze występuje w Północno-zachodniej Argentynie i południowej Boliwii. Wszystkie kaktusy należące do tego rodzaju są małymi roślinami, od kulistego do nisko cylindrycznego kształtu, które rozgałęziają się i tworzą poduszkowate skupienia. Aylostera często mylona jest z Rebutią, ponieważ z wyglądu bardzo podobne są do siebie. Różnią się głównie tym, że rurka kwiatowa Aylostery zrośnięta jest z szyjką słupka. Na niej znajdują się włosy i szczecinki. Należą do łatwych w uprawie, znoszą także mniej słoneczne stanowiska. Kwitną bardzo wcześnie i obficie.
Chamaecereus – pochodzi z Argentyny i rośnie tam na zboczach gór.
Jest to kaktus niski, jego pędy o długości około 10cm- 15cm tworzą gęste „krzaczki”. Jest gatunkiem łatwym w uprawie. W zimie wymaga bardzo chłodnego pomieszczenia. Po takim spoczynku wiosną zakwitnie pięknymi kwiatami o intensywnej barwie. Zupełnie zasuszony znosi nawet kilkustopniowe mrozy.
Matucana – w naturalnych warunkach rosną w Peru.
Jest ich około 20 gatunków. Są to bardzo interesujące kaktusy z terenów górskich i mają przepiękne grzbieciste kwiaty pojawiające się latem. Jednym z łatwiejszych w kwitnieniu gatunków jest Matucana paucicoststa, ale tylko pod warunkiem, że będziemy przestrzegać odpowiedniego zimowania.
Echinopsis – jest ich około 50 gatunków i pochodzi z Ameryki Południowej (Boliwia, Argentyna, Chile, Brazylia, Ekwador, Peru, Paragwaj, Urugwaj).
Są to bardzo popularne kaktusy kształtu od kulistego do cylindrycznego, czasami silnie rozgałęziające się. Mają duże proste żebra i charakterystyczne długie, lejkowate kwiaty, które rozwijają się w nocy. Uprawa ich jest łatwa i jest najczęściej uprawianym kaktusem na parapecie okna. Czasami źle znoszą duże upały.
Notocactus – występuje w Południowej Brazylii, Argentynie Paragwaju i Urugwaju.
Jest ławy w uprawie i jeden z moich ulubionych rodzajów. W ostatnich latach rodzaj Notocactus powiększył się o wiele nowych gatunków i jest ich około 150. Jednym z piękniejszych gatunków z tego rodzaju jest Notocactus scopa, ktory witnie stosunkowo szybko, pięknymi żółtymi, dużymi kwiatami o słupku z czerwoną plamką. Wiosną nie znoszą nadmiernego przesuszania.
Echinofossulocactus – są to kuliste kaktusy średniej wielkości.
Znanych jest około 40 gatunków. Charakteryzują się znaczną ilością żeber, zazwyczaj mniej lub bardziej falistych. Ciernie u jednych gatunków są proste i długie, u innych płaskie, jakby pergaminowe. Ich naturalnym środowiskiem jest Meksyk.
Uprawa tych roślin nie jest specjalnie trudna. Wymagają dobrze przepuszczalnego podłoża i pełnego nasłonecznienia, a w zimie uprawy w chłodnym i suchym miejscu. Jeśli w zimie mają odpowiednią ilość światła, zakwitną już wczesną wiosną.
Ogrody od kuchni 
Dodaj komentarz