Hiacynty należą do rodziny szparagowatych
Głównie uprawiane są jako ozdobne rośliny cebulowe kwitnące wiosną . Cenione są ze względu na piękne barwy mocno pachnących kwiatów osiągających wysokość do 25 – 30 cm.
Pięknie prezentują się zwłaszcza w większej ilości co najmniej po kilka, kilkanaście sztuk i tak powinniśmy je sadzić, aby barwne plamy przykuwały wzrok. Nie oznacza to, że pojedyncze rośliny nie będą cieszyć oczu.
Kwitną w zależności od gatunku, w kwietniu/maju, jednak kwiaty utrzymują się niezbyt długo, około dwóch tygodni.
Po przekwitnięciu nie należy usuwać liści hiacyntów, powinny one zaschnąć na cebuli w naturalny sposób. Należy w miarę szybko usuwać jedynie całe kwiatostany razem z łodygą, aby nie zdążyły zawiązać się nasiona. Jeśli dopuścimy do wytworzenia się nasion, zahamuje to wzrost cebul.
Cebule sadzi się od września do listopada na głębokość około 15 cm, w odstępach 10-15 cm. W ostre zimy hiacynty łatwo przemarzają, dlatego jeśli sadzimy w gruncie, dobrze jest glebę ściółkować np. korą. Kora zapobiegnie również szybkiemu wyrastaniu chwastów. Na jednym miejscu cebule możemy pozostawać nawet przez kilka lat.
Jeśli zdecydujemy się na przesadzenie hiacyntów wówczas najlepiej wykopać je na przełomie czerwca/lipca. Cebule po wykopaniu, podsuszeniu i oczyszczeniu z suchych liści i korzeni przechowuje się w suchym przewiewnym pomieszczeniu. Ponownie posadzimy je jesienią.
Zastosowanie
Świetnie nadają się do ogródków skalnych, na rabaty bylinowe, oraz do kompozycji niskich jako rośliny pierwszoplanowe. Bardzo dobrze sprawdzą się również w uprawie pojemnikowej. Idealnie sprawdzą się koszyki wiklinowe, misy, donice i skrzynki. Hiacynty można komponować również z innymi roślinami cebulowymi, które kwitną w podobnym terminie, np. szafirkami.
Hiacynty preferują lekkie, przepuszczalne, żyzne podłoże zasobne w składniki odżywcze, a stanowiska słoneczne, lub lekko zacienione. Nie tolerują nadmiaru wilgoci w podłożu, ale w glebie suchej tez rosną słabo.
Nawożenie
Rośliny te należą do wyjątkowo „żarłocznych „ i konieczne jest systematyczne ich nawożenie. Najlepiej wybierać nawozy wieloskładnikowe, długo działające, przeznaczone specjalnie do roślin cebulowych. Zawiera on odpowiednio zbilansowany zestaw składników odżywczych dopasowanych do potrzeb tej grupy roślin. Wówczas stosujemy go jednorazowo, wczesną wiosną. Będzie on stopniowo uwalniał składniki odżywcze przez kilka tygodni.
Jeśli zastosujemy inne nawozy, powinniśmy zasilać je kilkakrotnie. Już we wrześniu można zastosować nawóz jesienny. Rozsypujemy nawóz równomiernie wokół rośliny i w miarę możliwości należy wymieszać go z wierzchnią warstwą gleby, a następnie podlać obficie. Kolejne zasilanie rozpoczynamy tuż po rozpoczęciu wegetacji i przed kwitnieniem.
Ogrody od kuchni 
Dodaj komentarz