Jeśli szukasz rośliny, która zaskoczy Cię zmiennością w ciągu sezonu i wniesie do ogrodu nutę elegancji – mogę polecić Arum italicum, czyli obrazki włoskie. To wieloletnia roślina cebulowa, która potrafi oczarować zarówno liśćmi, jak i kwiatami oraz dekoracyjnymi owocostanami. Idealna do półcienia i cienistych zakątków, świetnie komponuje się z innymi roślinami cieniolubnymi, dodając im tajemniczego charakteru.

Co to jest Arum italicum?

Jest to gatunek z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodzący z Europy Południowej i Zachodniej Azji. W Polsce można go uprawiać jako roślinę ozdobną.
Najbardziej dekoracyjne są jego liście – szerokie, strzałkowate, często pokryte kontrastowym, marmurkowym rysunkiem (jasne nerwy na ciemnozielonym tle). Co ciekawe, liście pojawiają się zimą i zimują pod śniegiem lub pod liśćmi. Późną wiosną zaczynają zamierać gdy pojawiają się charakterystyczne kwiaty w formie kwiatostanu typu kolba otoczonego jasnozieloną lub kremową pochwą.  Latem roślina dekoruje się intensywnie pomarańczowymi owocami zebranymi w zwarte kolby.

Wymagania:

Choć Arum italicum wygląda egzotycznie, nie jest rośliną trudną w uprawie – pod warunkiem, że zapewnimy mu odpowiednie, półcieniste lub cieniste stanowisko.
Lubi miejsca pod krzewami lub drzewami liściastymi, gdzie latem jest cień, a jesienią i zimą więcej światła.
Wymaga żyznej, próchniczej, przepuszczalnej i lekko wilgotnej gleby zwłaszcza jesienią, kiedy wypuszcza liście. Źle znosi gleby zbyt suche i jałowe. Latem, w fazie spoczynku, podlewania nie wymaga.
Jest mrozoodporna i w cieplejszych regionach Polski zimuje dobrze, ale na wschodzie kraju warto ściółkować lub sadzić w bardziej osłoniętych miejscach.
Rozmnażanie:
Najlepiej rozmnaża się przez podział kęp lub cebulki przybyszowe. Niektóre odmiany rozmnażają się też przez samosiew.

Obrazki włoskie to doskonały wybór do cienistych kompozycji, gdzie mogą stanowić zarówno tło, jak i mocny akcent. Dzięki swojej zmienności w sezonie dobrze sprawdzają się w zestawieniach z roślinami, które rozwijają się latem, kiedy Arum znika z powierzchni ziemi.

Dobrze komponować je np. z:

Hostami – ich dekoracyjne liście pięknie współgrają z marmurkowymi wzorami Arum.
Paprociami – zwiewna forma kontrastuje z masywnym pokrojem Arum.
Ciemiernikami – podobnie jak Arum, rozwijają się poza sezonem letnim.
Zawilcami japońskimi – wypełniają przestrzeń, gdy Arum przechodzi w fazę spoczynku.
Można go także sadzić przy murkach, a nawet w cienistych partiach ogrodu skalnego, jeśli gleba jest wystarczająco żyzna.

Uwaga

Arum italicum to roślina trująca – wszystkie części zawierają związki drażniące błony śluzowe, dlatego należy uważać, jeśli w ogrodzie bawią się dzieci lub zwierzęta.
Arum to jeden z niewielu gatunków, które zachowują liście zimą, co czyni go wyjątkowym elementem zimowej kompozycji ogrodowej.

Jeśli masz w ogrodzie miejsce cieniste, ale żyzne – nie wahaj się posadzić Arum italicum. To roślina, która nie lubi być w centrum uwagi przez cały sezon, ale kiedy już się pojawia, przyciąga wzrok i zostawia po sobie wrażenie prawdziwej ogrodowej perły.