G. siny

Goździk siny

Goździk

Goździk siny (Dianthus gratianopolianus) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych

W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna, ale występuje także w środowisku naturalnym, głównie w południowo-zachodniej części kraju, jako rodzimy gatunek krajowej flory. Jest to bardzo rzadki gatunek, występuje tylko na nielicznych stanowiskach na Śląsku, na Wyżynie Wielkopolskiej i w Wielkopolsce. Goździk siny jest objęty całkowitą ochroną gatunkową.

Jest to roślina wieloletnia. Dzięki swoim pięknym i pachnącym kwiatom jest uprawiany jako roślina ozdobna,  ale jest dekoracyjny nawet wtedy gdy nie kwitnie. Sinozielony kolor (od którego wywodzi się nazwa), pięknie prezentuje się na tle innych roślin. Tworzy gęste, zwarte poduszki pędów, oraz kwiatów o wysokości 15 – 20 cm., dlatego też z tego względu może być uprawiany jako roślina okrywowa, świetnie też nadaje się do ogródków skalnych, murków i do obsadzania skarp, a także na otoczki.

Kwitnie maj/czerwiec, a po przekwitnięciu dobrze jest delikatnie ściąć suche pozostałości, można rownież kształtować roślinę, gdyż dobrze znosi cięcie. Istnieją odmiany o kwiatach białych i w różnych odcieniach koloru różowego i czerwonego.

Wymaga stanowiska słonecznego, a gleby przepuszczalnej. Źle znosi suszę, dlatego należy go podlewać ponieważ gdy będzie miał za sucho, jego wzrost spowolni się.  Bardzo szybko zarośnie chwastami, które dosyć trudno jest wyplewić, aby nie uszkodzić korzeni i kłączy goździka.

Goździk siny można w bardzo prosty sposób rozmnożyc przez podział kęp, a także przez wysiew nasion. Zabieg ten możemy przeprowadzać wiosną, lub lipiec/sierpień (gdy po przycięciu zacznie na nowo odrastać) lub jesienią. Łatwo się ukorzenia i dobrze znosi przesadzanie. Dzięki dzieleniu kęp możemy go również odmłodzić, gdy zauważymy zamieranie środkowej części kępy, słabszy wzrost, lub mniej obfite kwitnienie.